[Jacusiek]

Witajcie! Chciałbym wam przedstawić moje oto "skromne" opowiadanko. "Skromne", ponieważ na razie planuję umieścić I rozdział (podzielony na kilka mniejszych podrozdziałów). Jeżeli będę miał wenę na dłuższą metę to będzie więcej rozdziałów, ale jeszcze się zobaczy. W pierwszych postach każdego rozdziału będę zamieszczał oraz aktualizował mapę świata - będą zaznaczone granice danych miast/osad, przebiegi bitew, ważne miejsca spotkań, etc. Mam nadzieję, że się wam spodoba. Zapraszam na lekturę:

Rozdział 1

1.1 Czy to jawa, czy to sen?

Początek wiosny dawał się odczuwać w świecie Ancarii. Słońce coraz częściej wychodziło zza chmur, rześkie powietrze dodawało otuchy. Mnóstwo stworzeń powychodziło już ze swych domów. Wiosną świat wydawał się taki bezpieczny. Szczególnie w okolicach Tyr-Fasul, gdzie udomowiły się leśne elfy oraz druidzi, atmosfera była nad wyraz przyjazna. I właśnie tutaj byłoby niesamowicie spokojnie, gdyby nie pewna leśna elfka imieniem Faranda, podróżująca na swoim leśnym rumaku - jednorożcu.
- Jeszcze trochę i będziemy u celu - powiedziała Faranda. - Musisz wytrzymać.
Leśne elfy były stworzeniami przyjaznymi, nigdy nie szukały okazji do wojny, czy nawet najmniejszej sprzeczki. Miały krępą budowę ciała, długie włosy - czarne, brązowe lub rzadko złotawe - sięgające aż do szyi. Oprócz tego każdy człowiek, który na nie spojrzał, od razu się w nich zakochiwał. Nasza bohaterka nie różniła się niczym od tradycyjnego leśnego elfa, włosy koloru szaro-złotego dodawały jej wdzięku, a twarz miała młodszą od pozostałych.
Mknęła tak wśród drzew, bez żadnej przerwy lub też odpoczynku, bezustannie, nie zwracając uwagi na nic innego, jak dotarcie do celu.
- Jeszcze trochę... Jeszcze trochę i... Jesteśmy!
Skoczyli susem i znaleźli się tuż przed druidem.
- W końcu udało Ci się tutaj dotrzeć - rzekł druid. - Na szczęście jesteś cała, mimo iż podróż nie była bezpieczna.
Stali tak oboje, niemalże w środku lasu. Niedaleko nich znajdowała się pokaźna liczba domków, nie tylko tradycyjnych, umiejscowionych na ziemi, ale także tych, wiszących na drzewach i lianach. Zamieszkiwały je leśne elfy - stworzenia przyzwyczajone do życia w lesie. Ów druid, przed którym stanęła Faranda, zwał się Goran. Jest to osoba o przyzwoitej budowie ciała oraz potężnym umyśle. Rozczochrane włosy sprawiały, że ludzie mieli do niego odrazę, jednak go szanowali. Posiadał wiele blizn, szczególnie na twarzy, oraz zmarszczek. Był przywódcą elfów w Tyr-Fasul. Należał do świty druidów, która opiekowała się wszystkimi osadami leśnych elfów. Osad tych na świecie było łącznie osiem, z czego jedna została opuszczona.
- Tak, mój panie - odpowiedziała Faranda. - Lasy Tyr-Fasul są wyjątkowo niebezpieczne. Więc, po cóż mnie tu wezwałeś?
- Jesteś wyjątkowo mądrą istotą, zatem możesz się domyślić, iż chodzi o coś groźnego. Na radzie druidów udało nam się dowiedzieć, że świat niedługo stanie w płomieniach - o ile ktoś go nie ochroni.
- Mniemam, iż to ja jestem "tym kimś"?
- Tak - odpowiedział druid. - Jak już mówiłem, mądre i domyślne z ciebie stworzenie. Jednak nie wgłębiajmy się w to, powinniśmy skupić się na naszym nowym problemie.
- O co chodzi?- zapytała elfka.
- Otóż - zaczął Goran - wykryliśmy obecność istoty, przesiąkniętej złem, zmierzającej w te strony. Dowiedzieliśmy się także, że ma za zadanie pozbyć się ciebie.
- Mnie? Ale... Czemu?
- Tego jeszcze nie wiemy - odparł Goran. - Prawdopodobnie jesteś kimś ważnym, kimś, kto zadecyduje nie tylko o losach pobliskiej ludności, ale nawet o losach całego świata. Jednakże, są to tylko nasze przypuszczenia, tak naprawdę nie wiemy, jakie tajemnice skrywa przez nami Ziemia.
- Z której strony ma uderzyć owa istota? - zapytała Faranda
- Wiemy, że przybędzie od wschodu. Prawdopodobnie przejdzie przez Faeries Crossing, po czym zapewne będzie próbowała się dostać przez "Niebieską" do Tyr-Fasul. I tutaj właśnie się spotkacie.
- A więc taki jest plan?
- Tak. Twoim nowym zadaniem jest powstrzymanie owej istoty przy rzece, zanim zdoła przekroczyć granice Tyr-Fasul.
- Cóż, nie brzmi to ciężko.
- Nie daj się zwieść pozorom. Jesteś bystra, ale musisz też być czujna - pamiętaj o tym!
- Oczywiście, mistrzu - odparła Faranda. - Jako leśny strażnik będę o tym pamiętała.
- Dobrze, zatem uzbrój się w co trzeba i ruszaj, nie powinniśmy tracić czasu.
- Rozumiem - odpowiedziała elfka. - Wrócę tutaj, jak tylko uporam się z problemem. Wyślę znak, jeśli będzie mi zagrażało niebezpieczeństwo, miejmy nadzieję, że jednak do tego nie dojdzie.
- Miejmy nadzieję. Trzymaj się i walcz dzielnie! - odparł druid.
- Tak jest! - powiedziała Faranda, po czym odeszła w stronę centrum miasta znajdującego się na północnym-wschodzie osady.
Tymczasem, po drugiej stronie świata, gdzieś na mrocznych bagnach.
- Panie, wiesz, że elfy już pewnie przygotowują się na niespodziankę z naszej strony?
- Oczywiście, że wiem. Wiem także, że wyślą tylko jedną osobę. - odezwał się znikąd tajemniczy, mroczny głos - I na tym polega nasz plan - pozbędziemy się ich najsilniejszej jednostki - tej denerwującej Elfki, Farandy. Bez niej podbicie Tyr-Fasul będzie prostym zadaniem.
- Błyskotliwy plan.
- Oczywiście, że tak!- odkrzyknęła mroczna postać - Nie marnuj więcej czasu, ruszaj już!
- Dobrze, panie. Myślę, iż pozbędę się jej bez żadnego problemu...

To by było na tyle, początek pierwszego rozdziału za nami

Mapka: http://i.imgur.com/nXjHzx7.jpg
1 - Osada leśnych elfów numer 7, dowodzona przez druida Goran'a, miejsce urodzenia Farandy
2 - "Niebieska" - rzeka

[Carmilla]

Widzę, że póki co mi przypadnie "zaszczyt" pozostawienia komentarza?
No to zaczniemy od tego, że najpierw powinieneś edytować cały tekst. Czemu? spytasz. Otóż temu, że "kolorowa czcionka" jest nieczytelna, wali po oczach jak walec drogowy i boli jak diabli.

Cytat:

Akcja toczy się w lesie porośniętym wysokimi, potężnymi drzewami. Słońce świeci, na tyle mocno, że jest w stanie przebić się przez otaczające go chmury.

W tym miejscu poczułam się jak na "fejsbukowym pamiętniku początkującego MP (D&D)" Jeżeli chcesz napisać historię, to nie na zasadzie "akcja toczy się". Nie. To jest tak, jakbyś zdawał relacje z czegoś, czego byłeś naocznym świadkiem.

Cytat:

Słońce świeci, na tyle mocno, że jest w stanie przebić się przez otaczające go chmury.

Proszzz... jak można przebić się przez coś, co otacza? No jak? przez "zakrywające je" chmury może się przebić, ale nie przez otaczające.

Cytat:

Wyskoczyli wysoko, niczym z pagórka, po chwili opadając na ziemię i zatrzymując się przed postacią druida.

Nie rozumiem tego zdania. Serio. Dziwne dla mnie by było, jakby ktoś wyskoczył i nie opadł po chwili na ziemię. To raz. Dwa. "Wysoko, niczym z pagórka"? Serio? jak już to taki manewr powietrzny wyszedł by w przypadku stromej przepaści. Zastanawiam się, czy widziałeś kiedyś pagórek...

Cytat:

rzekł Goran, bo tak zwał się ów druid.

Na Twoim miejscu zrobiłabym to tak: "-blablabla - rzekł druid. - blablabla." i po ostatnim blablabla wstawiłabym opis postaci. Tak samo w przypadku Twojej elfki (wiem jak wyglądają jednorożce, więc tu niech działa moja wyobraźnia ) która dla mnie jest... bezcielesna. Nic o niej nie wiadomo, a należałoby postać opisać, wprowadzając ją do fabuły.

Cytat:

Niebieską, rzekę, do Tyr-Fasul.

Ten przecinek po "Niebieską" jest nie potrzebny

Cytat:

mi zagrażało życie,

nie mam pojęcia czemu, ale to brzmi, jakby jej życie właśnie groziło


PODSUMOWANIE!

Nie jest źle, ale nie jest też dobrze, przynajmniej moim humanistycznym zdaniem. Powinieneś poczytać dużo książek typowo fantasy, żeby móc z powodzeniem wciągnąć się w "fanfiction" (bo to co tworzysz tak się nazywa ). Kolejną kwestią są właśnie te nieszczęsne kolorki, które radę Ci usunąć dla dobra ogółu. Tak się nie robi, a z kontekstu wypowiedzi i poprowadzonej narracji można się domyśleć kto się wypowiada w danym momencie. Także pisz dalej, pisz, ale skonsultuj to z kimś, kto postara się wyłapywać błędy, nie tylko te interpunkcyjne i ortograficzne, ale też merytoryczne i kolorystyczne

[Kalia]

[Jacusiek]

Nie wiem czemu, ale strasznie mnie rozśmieszyły te moje błędy Przyznam, że nie jestem nie wiadomo jak dobry z języka polskiego, ale staram się, staram! I tak: większość poprawiłem, ale:

[Carmilla]

[Kalia]

[Carmilla]

Cudzysłów służy do cytowania, bądź oznaczania nazw własnych, a przynajmniej tak mi wpajali w szkole przez 12 lat edukacji. Jeśli jest inaczej, mea culpa

[Kalia]

Z cytowaniem jak najbardziej się zgodzę.
Nazwy własne nie wyróżnione w inny sposób - tu mamy wielką literę, wystarczy.
Przykłady: stoki Góry Trzech Krzyży, plac Niepodległości, Zakład Ubezpieczeń Społecznych <- nie potrzebują cudzysłowu, widać, co jest nazwą własną;
Zakład Pogrzebowy "Feniks" <- cała fraza nie jest nazwą, jedynie jej ostatnia część, więc trzeba ją jakoś wyróżnić
Z cudzysłowem wygląda jakby była to rzeka w przenośni niebieska (jeszcze jedno zastosowanie cudzysłowu - znaczenia niedosłowne).