[zolwik03]

I'LL BE BACK! - jak to powiedział niegdyś gubernator Kalifornii. Wróciłem po długiej nieobecności, bo przez ostatnie miesiące oddałem się bez reszty graniu w gry komputerowe, ale ostatnio naszła mnie wena na takie oto opowiadanko. Nawet zawiesiłem na razie granie w nowiutkiego Wiedźmina 2:Zabójcy Królów, by coś tam naskrobać (nawiasem mówiąc, może pod jego wpływem naszło mnie natchnienie na tekst fantasy). Na razie zamieszczam wstęp, by dowiedzieć się, czy nowy styl pisania w ogóle komuś przypadnie do gustu.

PS: Gdybyście znali jakieś staropolskie wyrazy, archaizmy, np: rzyć, białogłowa, jucha itp, byłbym bardzo wdzięczny, gdybyście podzielili się ze mną waszą wiedzą

PPS: Kalia, uwierz mi albo nie, ale imię głównej bohaterki naprawdę wymyśliłem przypadkiem. Po prostu próbowałem wykombinować jakieś fajne imię dla niej, a gdy już wymyśliłem, to po paru sekundach skapnąłem się, że to Twój nick. Ale ostatecznie chyba zostanie Chyba, że nie chcesz, to mogę zmienić

PPPS: Mam wątpliwości, czy wstrącenie o Kaziku dobrze wpasowałem w tekst...

Do czytania:



[i]Minęły czasy, gdy mateczki opowiadały swym dziatkom bajdy o smokach i rycerzach na białych koniach. Minęły czasy elfów, krasnoludów, prastarych lasów i mitycznych gór. Nawet złośliwych goblinów już nie było, a przecie chędożyły się jak króliki. Nastała era cywilizacji, postępów technologicznych i nikt nawet nie chciał pamiętać o starych przesądach, wróżbach i czarach. Coraz mniej było ludzi życzliwych, wszyscy dbali tylko o swoją rzyć. Gdzieś tam w odległych wsiach żyli jeszcze kmiecie i ich żony, co pamiętali nadal o zwykłej, ludzkiej uprzejmości, ale niestety było ich coraz mniej. W tych ponurych czasach narodziłem się ja. Moja rodzicielka była prostą chłopką, a mój ojciec zginął na wojnie, gdy byłem podrostkiem. Pewnie naraz to spytacie, czemuż to zwykły rolnik miał na wojnę gnać? Zabrakło zbrojnych (bo wojować nie umieli i ginęli), więc i cywili brali. Kupców, drwali, rybaków, chłopów. Nie oszczędzili nikogo… ale to już inna historyja. Tak więc dorosłem i nie miłe mi było zostać pasterzem ni chłopem, to zebrałem parę groszy i wyruszyłem do wielkiego miasta zwanego Priotrowo, jednakże z wyniku nieszczęśliwych okoliczności musiałem uciekać stamtąd i w rezultacie trafiłem do małej osady, co ją Dreznem zwą. I tam właśnie rozpoczęła się wielka przygoda, co nawet w starych klechdach takich nie ma. Jestem już stary i rychło zejdę pod ziemię. Dlatego chciałem pozostawić po sobie tę właśnie opowieść, która jest zbyt ciekawa, bym zabrał ją do grobu.

Maciej z Polanowa[/i]


Daleko od zgiełku miasta, między gęstymi borami, w niewielkiej dolinie położona była maleńka wioska Drezno. Przez jej sam środek przepływała wąska rzeka, która wypływając z pobliskiego lasu dziarsko muskała kamienie brzegowe i dalej kierowała się na wschód, ku miejskim aglomeracjom. Przy obydwu brzegach stało nie więcej, niż trzydzieści chatek. Na środku wioski widniał dom sołtysa, który Kazimierz zwał się. Tak właśnie wyglądało Drezno.
Chciałbym jednak zwrócić uwagę na pewną konkretną chatkę, która stała z dala od centrum, tuż przy samym lesie. Mieszkała tam piękna kobieta o imieniu Kalia. Tak piękna, że niejedna księżna mogła jej zazdrościć urody. Swoje kasztanowe włosy zawsze zawiązywała z tyłu głowy tworząc kucyk sięgający pasa. Miała zniewalające, jasnozielone oczy, a prawe było częściowo zasłonięte grzywką. Gdy patrzyła ci w oczy, zdawało się, że zagląda do najgłębszych zakamarków twej duszy. Niezwykła kobieta. Wyglądała młodo, najwyżej na trzydzieści wiosen, jednakże nawet najstarsi mieszkańcy wioski pamiętali ją za czasów swej młodości i powiadali, że wcale się nie zmieniła, co było bardzo dziwne. Mimo tego nikt nie ważył się jej o to dziwactwo zapytać (jeno tylko stary Kazik powiadał przy kuflu piwa, że Kalia to pewno wiedźma jaka, jednak i tak wszyscy machali rękami i pukali się w czoło), ponieważ już dawno temu udowodniła, że jak jej kto pod skórę zalezie, to potrafi odpłacić z wielką nawiązką. Raz podobno podczas wiejskiej zabawy jeden kmieć, co zbytnio się trunków wszelakich napoił, upatrzał sobie właśnie Kalię do towarzystwa i (o głupi!) odważył się capnąć rzyć jej jędrną i przyciągnąć do siebie. Już potem nigdy nic nie chwycił, bowiem jego palce tak zostały zgruchotane, że w ogóle dłoni nie przypominały. Jednak dla ludzi uczciwych i z dobrym sercem była życzliwa i w problemach różnorakich pomogła, a nade wszystko ceniła honor i brzydziła się kobiet, co sprzedawały swe cnoty za byle srebrny grosz. Z tego powodu krążyła plotka po okolicy, że Kalia dziewicą mogłaby być.
Dosyć już nabazgroliłem, pora najwyższa przejść do właściwej historyji. A zaczęło się tak…

[Peace]

No, takie średnie, widać że jeszcze w staropolszczyźnie nie pływasz i nie do końca brzmi to rzetelnie - niektóre wyrazy jakby na siłę pozamieniane miejscami, gdzieniegdzie jakbyś jakimś staropolskim translatorem żywcem przekopiował.
Fabuły nie ma co oceniać, bo jej jeszcze nie ma. Taki sobie krótki wstęp, ot co, dasz więcej to ocenię : P
Trochę mnie wkurzają te ciągłe "potężne" i "tajemnicze" oraz "piękne"... To już tak potwornie oklepane... Masa jest powieści fantasy właśnie z taką mistyczną figurą, więc jeśli chcesz jej mistycyzm budować, zrób to dobrze. Mnie same zwroty typu "zaglądała w same zakamarki duszy wzrokiem" jeszcze nie przekonuje o jej "zajebistości", potrzeba mi czegoś więcej żeby ją uwierzytelnić. Ale to już czepianie się, bo mi się obrzydło po prostu z lekka : p

I nie bajeruj tak tej Kalii, bo się rozpuści

[zolwik03]

[quote]No, takie średnie, widać że jeszcze w staropolszczyźnie nie pływasz i nie do końca brzmi to rzetelnie - niektóre wyrazy jakby na siłę pozamieniane miejscami, gdzieniegdzie jakbyś jakimś staropolskim translatorem żywcem przekopiował. [/quote]

To mój pierwszy taki tekst, dlatego na razie zamieściłem wstęp, aby sprawdzić, czy w ogóle da się to czytać. Ja nie robię nic na siłę - po prostu tam, gdzie czuję potrzebę, zamieniam szyk zdań. I korzystam ze słownika synonimów, żeby znaleźć staropolskie wyrazy.

[quote]Trochę mnie wkurzają te ciągłe "potężne" i "tajemnicze" oraz "piękne"... To już tak potwornie oklepane...[/quote]

Mnie też wkurzają te Prastare Lasy i Magiczne Góry... w moim tekście (jeśli w ogóle jakiś powstanie) nie będzie elfów, smoków, nie będzie Złego i Mrocznego Pana Ciemności, który zebrał swoją armię z piekła by zawładnąć nad światem, itp, itd... (patrz: początek wstępu )

[quote]Mnie same zwroty typu "zaglądała w same zakamarki duszy wzrokiem" jeszcze nie przekonuje o jej "zajebistości", [/quote]

Chodziło mi o to, że ma takie przenikliwe spojrzenie

[quote]I nie bajeruj tak tej Kalii, bo się rozpuści [/quote]

Nie bajeruje! Na serio wymyśliłem takie imię, a później zdałem sobie sprawę, że skądś to znam...

[Peace]

[quote="zolwik03"]
Chodziło mi o to, że ma takie przenikliwe spojrzenie
[/quote]
Rozumiem o co Ci chodziło - miałem na myśli że jeśli chcesz kreować mistyczną, piękną, potężną, tajmeniczą, blablabla, jakich miliard w powieściach fantasy, to się przyłóż, napisz to rzetelnie.

Pisaj pisaj, inaczej się nie nauczysz staropolszczyzną biegle władać

[zolwik03]

Nikt więcej się nie wypowie?

[Kalia]

Mogę się wypowiedzieć - jak wyżej
Znaczy uwagi te same, co [b]Peace[/b]. Wygląda jakby trochę na siłę pisane i przesadzasz z 'wielkimi opisami'.
W sumie mogę dodać tyle, że w połączeniu tych dwóch uwag wychodzi trzecia - takie górnolotne wypowiedzi średnio pasują do kmiecia. Nawet jeśli w mieście chwilę pomieszkał. Brzmią raczej jak porządnie przetrzepany na mózgu poeta.

Co do Kalii... Cóż, jakoś to przeżyję. Chociaż mi, osobiście, opis kobiety nijak się z danym kwiatem nie kojarzy.

[quote="Peace"]I nie bajeruj tak tej Kalii, bo się rozpuści[/quote]
Już ty się o mnie nie martw

[Baraki]

Według mnie zapowiada się dosyć fajnie. Tak jak powiedział Peace nie ma co oceniać głównej fabuły bo się jeszcze nie rozpoczęła. Ten wstęp brzmi trochę jak przedstawienie postaci Czekam na kontynuacje

[zolwik03]

Dobra, tak tylko chciałem zobaczyć jakby mi poszło ze staropolszczyzną. Temat zamknięty.

[quote]Chociaż mi, osobiście, opis kobiety nijak się z danym kwiatem nie kojarzy. [/quote]

Lol, ja nawet nie wiedziałem, że kalia to kwiat

[zolwik03]

Napisałem, że temat zamknięty

Chciałem zobaczyć jak sprawdzę się ze staropolszczyzną i nie sprawdziłem się.

[Peace]

[quote]Chciałem zobaczyć jak sprawdzę się ze staropolszczyzną i nie sprawdziłem się.[/quote]
Stary, piszesz pierwszy raz w życiu tekst z użyciem nowego słownika i dziwisz się że nie jest płynnie? To oczywiste, że bez ćwiczeń lepiej nie będzie, ale powinno to budzić w Tobie zapał do praktyki, a nie chęć kapitulacji.

[zolwik03]

Poprostu to nie był jakiś wielki projekt czy coś, tylko chciałem zrobić taką małą próbę, nawet nie wiedziałbym zbytnio jak dalej ciekawie pociągnąć ten tekst

[Peace]

To pisz nowy, ćwicz

[zolwik03]

Narazie pomysłów brak, no i przez szkołę czas ograniczony.