[Kowalka_umysłów]

Jest to pierwsza część opowiadanka o baaardzo nietypowej magiczce. Napisałam je wczoraj, nie wiem jak je nazwać, chętnie wysłucham propozycji tytułów. Proszę o ocenki i propozycje dalszego rozwoju akcji. Zapraszam do lekturki i życzę miłego czytania .


Stary sklep Handa Goldfingera cieszył się dobrą sławą. Znany był ze sprzedaży amuletów i innych dodatków, ale też z wymiany run wszelkiego rodzaju. W gablotkach lśniły magiczne pierścienie, amulety szczęścia i bransolety, noszone tylko dla ozdoby, zaś na półkach stały zakurzone zwoje lśniące we wszystkich kolorach.
-Cóż z dobrej sławy, jak coraz mniej wojowników – westchnął znudzony Hand schylając się pod ławkę w poszukiwaniu whisky. Chwilę później dźwięk dzwoneczka wiszącego nad drzwiami wypełnił salę. Hand wychylił się spod lady, chowając alkohol za plecami i uśmiechając się. Bał się, że jest to kolejny klient, który nie znosi pijanych sklepikarzy.
-Dzień dobry panu- tajemnicza przybyszka skinęła głową w stronę Goldfingera. Zdumiony Hand przyjrzał się kobiecie. W swojej dwudziestoletniej karierze nie widział niczego podobnego. Wysoka, koło trzydziestu lat, miała czarne włosy, oczy w kolorze księżyca w pełni i ciemnoczerwone usta, a wokół niej roznosił się zapach słodkich perfum i paru trupów. Ubrana była w szaty przesiąknięte magią. Im bardziej Mistrz Run wpatrywał się w nie, tym mniej mógł określić ich kolor. Hand zaczął przyglądać się ciału dziewczyny.
-Niezły tyłeczek- pomyślał i nagle podskoczył. Szata otworzyła oczy (-Oczy?!- Hand zamarł w miejscu), spojrzała na niego, wyraźnie rozbawiona i śmiejąc się, syknęła: zboczeniec. Hand zauważył, że tylko on widzi oczy szaty. Podejrzewał że dla każdego jest inna, zmienia barwy i kształty aby przestraszyć wroga, zabawić się czy zauroczyć kogoś. Po chwili zobaczył, że ktoś mu macha ręką przed oczyma.
-Eee… Mogłaby pani powtórzyć, proszę? Zamyśliłem się- powiedział, wciąż wytrącony z równowagi.
-Pięć spiral ognia i trzy skóry z kamienia- rzekła Black Eclipse – plus ten amulet.
-Dobry wybór- uśmiechnął się Hand, wciąż ukrywając whisky – trzydzieści dwie runy i sto tysięcy złota.
-Proszę i reszty nie trzeba- rzuciła dużą sakwę złota i runy na ladę- do widzenia- obróciła się, najwyraźniej gdzieś się spiesząc. W tym samym momencie sprzedawca upuścił alkohol na ziemię. Na ladzie leżało koło miliona złota, jak nie więcej. Black obróciła się w stronę mistrza. Widząc rozbitą butelkę przyłożyła palec do ust.
-Będę cicho- rzekła znudzona- ale daj pan buteleczkę tego.
Gdy czarodziejka wychodziła już ze sklepu, jej buty zaśmiały się szyderczo w stronę przemęczonego, mdlejącego Handa.


Hah! Mam już tytuł! Szaty mają oczy! To od "Wzgórza mają oczy". Filmu nie widziałam, ale śmiełam się gdy oglądałam zwiastun . Jeszcze raz proszę o komenciki!

[Dante]

Nawet fajne dawaj 2 cz.

[Peace]

[Kowalka_umysłów]

[Bastex]

Ciekawe opowiadanie. Kiedy next część ?

[Kowalka_umysłów]

Będzie kiedy będzie .

[Peace]

[Kowalka_umysłów]

Nie no, ale chyba się można domyślić skąd miała tą kaskę, nie?

[Peace]

[Kowalka_umysłów]

Heh, no to czekaj na następne części .

[Laston]

Nie obraź się ale trochę płytkie Tak ogólnie to nie ma w tym żadnego głębszego sensu. Winą może być to że 1 część nie rozwinęła ogólnie tej historii. Poczekam na dalsze części i zobaczę co z tego będzie

Ale każdy musi jakoś zacząć, więc powodzenia. Mogę mieć tylko nadzieję że wyjdzie z tego coś fajnego.

[Kowalka_umysłów]

xLaston, ja zawsze tak zaczynam opowiadanka, że nic się nie dzieje ciekawego. Już napisałam 2 część, teraz tylko przepiszę na kompa i poprawię błędy. Tam już się coś dzieje . A tak w ogóle to będą minirozdziały, bo czasu mało mam ostatnio .

[Kalia]

Dawno nie czytałam żadnego opowiadanka tu na forum...

No to lecimy z tym
Jak dla mnie ciężko to nazwać opowiadaniem - tutaj jeszcze nie ma akcji, to najwyżej wstęp do wstępu. Nawet przedstawienia bohaterki nie było. Tak więc do pełnej treści ma jeszcze daaaaaleko
Druga rzecz - z tym wnioskiem o zmiennej szacie mogłaś się trochę wstrzymać. Przestraszyć czy zdziwić jeszcze paru NPC'ów, a dopiero po jakimś czasie, gdy czytelnik zacznie się zastanawiać, o co biega, wytłumaczyć - takie budowanie napięcia
No i z tymi liczbami to imo trochę przesadzone. Rozumiem, że opisujesz realia gry, lecz nie musisz tego robić tak dokładnie Dużo bardziej wiarygodnie by to brzmiało, gdyby np. kupowała sam amulet i jakieś składniki zaklęć, księgi do nauki czy zwoje (bo to kupowanie run w sacredzie jest jednym z najbardziej nienaturalnych sposobów rozwoju jaki widziałam i jeśli chcesz przedstawić w miarę rzeczywistą postać, to trzeba ten nieszczęsny pomysł panów z Ascaronu porzucić).

Jeśli zaś chodzi o styl i treść, to jako 'wstęp do wstępu' wygląda obiecująco Pomysł na zmienną szatę całkiem ciekawy, zobaczymy, co z niego wyciśniesz
A co do 'propozycji rozwoju akcji' - musisz najpierw tę akcję zacząć

No i tylko jednej rzeczy w treści się przyczepię:

Cytat:

-Będę cicho- rzekła znudzona

Znudzona czym? Nie widziałam żadnych powodów do nudy. Może być 'rozbawiona' (bo przestarszyła kolejną osobę), albo w ogóle nie dodawać przymiotnika. Przymiotniki to czasem niebezpieczna rzecz i mogą sporo nabroić (pewnie nie czytałaś jeszcze 'Dżumy', ale tam był jeden taki, co miał problem z przymiotnikami w swoim utworze i jak je usunął, to dopiero stwierdził, że jest dobrze ).

[Kowalka_umysłów]

Wiecie co? To opowiadanie chyba jest naprawdę apsikowe... Napiszę od nowa, bo nic się tu nie dzieje a 2 część nie ma związku z pierwszą . Zresztą wymyśliłam już lepszy początek .

[Smoczyca]

bardzo fajne tylko szkoda że takie krótkie