[YubY]

Jak rozumiesz słowa "życie jest jedynie przelotnym cieniem żałosnym aktorem…" napisz esej, w którym odwołasz się do tragedii „Makbeta” i innych lektur.

Te słowa można rozumieć jako przesłanie, trafne podsumowanie życia. Oznaczają one, że człowiek jest niczym wobec potęgi życia i losu. Jest on tylko małym pionkiem, wokół, którego toczą się wszystkie zdarzenia. Bo życie w końcu przeminie, jest to nieubłagane i nie nieuniknione. Z tego cytatu życie można zdefiniować jako teatr. Porównywane jest ono do przemijającego cienia i aktora, który trochę gra na scenie a następnie po prostu kończy swój występ dobiega kres egzystencji. To taka metafora człowieka, który żyjąc przez pewien czas na ziemi z reguły raczej krótkie w porównaniu do długowieczności przemijania świata, ale istota ludzka zawsze stara się ze wszystkiego czerpać jak najwięcej korzyści jak również pociechy ciała i ducha. Oczywiście możemy powiedzieć, że każdy wyznaje inne zasady i nie każdy czerpie z życia pełnymi garściami, ale każdy właśnie jak aktor w teatrze zmienia maski i czasem zachowanie i charakter jak również postępowanie w zależności od czasu, miejsca, borykając się z wieloma problemami życia. To jednak trochę taki idiota, ponieważ przez zmiany sytuacyjne jednak i przez próby zachowania własnego człowieczeństwa popełnia wiele życiowych, czasem nie odwracalnych błędów. Człowiek walczy o rzeczy materialne i niematerialne, lecz przywołując naszą naturę raczej o te drugie „najlepsze kąski” dla siebie, aby miał jak najlepiej. Pożąda również sławy, pełnej wrzasku i wściekłości, którą można połechtać próżność. Jednak ta aktorska bitwa z życiem przestaje mieć znaczenie w chwili śmierci danej jednostki. Czy była dobra czy zła pozostała tylko aktorem w teatrze życia tej osobliwej grze, w którą wszyscy gramy pod swoim prawdziwym lub przybranym „JA” i w chwili śmierci i tak tracą wszystkie zdobycze życia.
Dalej chciałbym się odwołać do mojej ostatniej lektury to jest dramatu „Makbet” autorstwa Wiliama Szekspira tudzież innych podobnych problematycznie lektur. Przywołując całą tematyczną sentencję: „Życie jest jedynie przelotnym cieniem; żałosnym aktorem, co przez godzinę puszy się i miota na scenie; opowieścią idioty, pełną wrzasku i wściekłości, a nieznaczącą nic.” Można stwierdzić, że nic nie zapowiadało ów żałosnego końca, który spotkał Makbeta. To właśnie ów wspomniane wcześniej pragnienie sławy, które tu można rozumieć jako właśnie dążenie do władzy, ale i także własne Makbeta zapędy ambicyjne oraz wygłoszona przepowiednia sprawiły, że z uczciwego człowieka przez te negatywne pokusy stoczył się na samo dno. Stał się oszustem, zabójcą mówiąc krótko był zły i w niczym nie przypominał bohatera narodowego z początku powieści. Zresztą sam Makbet w końcu, kiedy na koniec książki zrozumiał swój błąd tak stwierdził i powiedział wcześniej wspomnienie słowa w końcu przecież po stracie przyjaciela, żony, którą również się nie przejął mówiąc, że myślał, iż umrze później jak i również bardzo ważnego dla władcy szacunku ludu nie widział już dla siebie perspektyw na własne istnienie, wolał już śmierć i tak też się stało…
Na koniec oprócz „Makbeta” jako przykłady żałości teatru życia można przywołać jeszcze „Króla Edypa” i „Antygonę” Sofoklesa, które jako dramaty antyczne różnią się od szekspirowskich, ale głównie budową i treścią, ale problematyka jest podobna – to człowiek wobec nieubłaganego bezmiaru życia i nieszczęśliwego losu. Jednak u Sofoklesa odbywa się to z innych pobudek a nawet raczej z przypadku, co jednak dobrze pokazuje kaprysy losu i słabość człowieka wobec nich i teatru życia.

Tomasz ***** kl. 1 ***

Dostaję za to po feriach ocenę więc wypowiadajcie się co o tym sądzicie

[io]

miałam bardzo podobny temat na maturze (życie to teatr, ludzie to aktorzy)
jedyne, do czego bym się przyczepiła, to za mało odwołań do innych lektur - zaledwie krótki akapit - a i tam w sumie jedynie pokrótce opisane.
żebym tylko pamiętała, co ja pisałam ale to było jakieś 6 lat temu...
ogólnie dobra praca

[ssayan]

ja tez moge sie wypowiedziec?

[Mika]

Do szkoły już dawno nie chodzilam i lektur już nie pamietam, ale poprawię parę błędów, ok?

Nie umiem cytować, więc zrobię to po swojemu , a więc:

Jest : "Jest on tylko małym pionkiem, wokół, którego toczą się wszystkie zdarzenia."
Powinno być : "Jest on tylko małym pionkiem, wokół którego toczą się wszystkie zdarzenia." - bez przecinka po słowie "wokół"

Jest : "Bo życie w końcu przeminie, jest to nieubłagane ..." - nowego zdania nie zaczyna sie od "bo" /przynajmniej mnie tak uczono /

Narazie tyle, bo to "rzuciło mi sie w oczy" Aha, nie zapomnij o akapitach jak zaczynasz nową myśl.


Pozdrawiam

[Joasia]

Sądzę, że esej dobry, ale błędy, składnia i powtórzenia, które już wymienił ssayan są okropne A w dodatku słabo napisany początek i niema poprawnego zakończenia oraz za mało wymienionych lektur, a także powinno byc trochę więcej o nich napisane, żeby było wiadomo do czego nawiązujesz No i cała praca za krótka, bo może się zmieścic na kartce A4, a o ile wiem to tego typu rzeczy pisze się na A3 To chyba tyle Ale tak to nawet ciekawie rozwinięta praca

[YubY]

Cóż nie jestem polonistą i nigdy nie byłem ( chociaż mam 5 z polaka, ale to dzięki prezentacjom i akademią bo niezły ze mnie aktor ) zawsze wolałem nauki ścisłe chociaż są czasem trudne... Co do innych lektur to już jako, że to ma ponad 500 słów to już mi się nie chciało więcej ... A co do interpunkcji to co tam poprawić, bo to pisałem z Wordem a i sam nie mam z tym problemów ( jestem najlepszy w klasie z ortografii )...

EDIT: Mika jak piszesz posta w "Szybkiej odpowiedzi" to masz tam przycisk "Cytowanie selektywne" zaznaczasz tekst i klikasz na ten przycisk a tekst Ci się ładnie cytuje

[ssayan]

Yuby, po prostu, w niektorych miejscach brak przecinkow a w innych sa niepotrzebne. Poza tym mi osobiscie nie podobaja sie przydlugie zdania, ale to czysto subiektywne odczucie.

[YubY]

Może to przez Worda czy coś co jak co, ale na ortografii zawsze koszę max pkt na wypracowaniach...

[Kalia]

[YubY]

Cytat:

Ps.: A z tymi przecinkami Mika miała rację

Życie...

Ech ciężko będzie to przerobić...

[Kalia]

Wiem. Też jestem na etapie pisania... Tyle, że ja piszę sobie prezentację na maturę i wiem, jak ciężko jest przerobić tekst, który już się napisało, żeby po zmianach nadal trzymał się kupy.
Dlatego proponowałam abyś napisał to jeszcze raz, od poczatku, a tego używał tylko jako źródła pomysłów.

[blanca]

Pozwoliłam sobie przeczytać Twój esej. Nie chciałam wypowiadać sie na jego temat na forum ogólnie dostepnym, bo ( znając życie ) cała uwaga innych komentatorów skupi sie na mnie, a nie na Twojej pracy - a to jest przeciez najważniejsze. Ale zaryzykuje, bo naiwnie licze na to, ze poprzez to uporczywe wyszukiwaniu błedów ( patrz wyżej ) - towarzystwo serio chcielo Ci pomóc.
Co do wskazówek merytorycznych - dobrze by było, gdybyś wyszedł od motywu "theatrum mundi". Zapewne dobrze wiesz, że Szekspir ( jak i inni twórcy okresu Elżbietańskiego ) nawiązywali do Antyku i od takiego samego nawiązania wlasnie, mógłbys zacząc swoją wypowiedz. O theatrum mundi wspominali m.in. Platon ( „Prawa” ), Epiktet ( „Encheiridion”), Marek Aureliusz („Rozmyslania”). Nie wiem, które dzieła filozofów "przerabialiście" na lekcjach, ale najbezpieczniej bedzie, jesli powołasz sie na Platona. Co do samego toposu theatrum mundi - w skrócie: zycie to gra, która toczy się według ustalonych zasad, człowiek jest aktorem: jest albo zmuszony do przyjęcia narzuconej mu roli, albo z nieprzymuszonej woli zaklada na twarz maske. I co jest bardzo ważne ( a czego zabrakło w Twojej pracy ) świat jest teatrem, nad którym czuwa wszechmogący, wszechwiedzący Reżyser / Bóg / Stwóraca etc. Brakuje mi wstepu, zaczynasz prosto z mostu od interpretacji cytatu. A przydałoby sie jakies wprowadzenie. Np:


Theatrum mundi to koncepcja przypisywana Platonowi. Zakłada ona , ze zycie jest gra, która toczy się według ustalonych zasad, a człowiek jako aktor - zmuszony jest do przyjęcia narzuconej mu roli, lub też z nieprzymuszonej woli zaklada na twarz maske. Świat natomiast jest teatrem nad którym czuwa wszechmogący, wszechwiedzący Reżyser ( w koncepcji pierwotnej - Demiurg ). Ta fatalistyczna wizja porządku świata okazała się być zarówno podstawą dla wielu polemik, jak i natchnieniem dla twórców wszystkich epok.

Co do rozwinięcia - skupiasz sie głównie na Szekspirze, a w temacie wyraznie zaznaczona, ze powinienies opisac sie takze na innych lekturach. "Makbet" ze względu na myśl przewodnią, jest tutaj wyjściowął do dalszych rozważan. Równie dobrze cytat w temacie mógłby brzmiec : "Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy" (J. Kochanowski )
Dlatego proponowałabym całość potraktować chronologicznie:

1) Biblijna przypowieść o Hiobie, na którego losy wpływa miał zakład zawarty miedzy Bogiem a Szatanem. Przy tej okazji warto zaznaczyc, ze mówiąc o Biblii nie mozna opierać sie na koncepcji Platona ( ze względów oczywistych ). Ważne jest jednak to, ze przed ukuciem teorii theatrum mundi - ludzie brali pod uwagę możliwośc, że sa jedynie pionkami o których losie decydują "byty wyższe".
2) Antyk - mitologiczne fatum , "Iliada" Homera, "Antygona" Sofoklesa.
3) Średniowiecze - "Pochwała głupoty" Erazma z Rotterdamu ( świat do deski teatru )
4) Renesans - Jan Kochanowski "O żywocie ludzkim"
5) No i "Makbet" - w tej czesci koniecznie musi sie znależć nawiązanie do zródeł tagedii bohastera - to przeciez Wiedzmy uformowały losy Makbeta. ( Nota bene - bardzo mi sie podobało, ze w samym eseju powtórzyłeś cytat z tematu.)
Oczywiście, mozna sie pokusić o dalsze interpretowanie toposu, opierając sie np. na "Procesie", "Tangu", "Weselu"... Ale domyślam sie, ze skoro jestes w I-szej klasie - zakres pracy jest ograniczony przerobionym przez was materiałem.

Zakończenie - coś zmuszającego do refleksji. Np. Omówione przeze mnie dzieła przedstawiają różne wariacje, różne interpretacje toposu theatrum mundi. Wniosek jednak zawsze pozostajeten sam: człowiek żyje w świecie, którego zasad nie rozumie, a którym musi się bezgranicznie poddać. Skoro jesteśmy już skazani na fatalistyczny byt marionetki, moze warto byłoby sie zastanowić nad tym, kto porusza przymocowanymii do naszych ciał sznurkami, kto pisze scenariusz do naszych przedstawień, kto je reżyseruje? I czy mamy jakąkolwiek sznase, zeby zagrać w nich przynajmniej główną rolę...

Poprawianie błedów w zamieszczonym przez Ciebie tekscie to strata czasu. Wytykanie błedów, prześciganie sie w wyłapywaniu nieścisłości stylistycznych... Błędy i stylistyka to najmniejszy problem, jesli temat sam w sobie jest omówiony pobierznie. Proponowałabym Ci jeszcze raz wszystko przemyślec, nie przerabiać pierwotnego eseju, ale napisac go od nowa ( chocby w oparciu o moje wskazówki ). Dopiero potem poproś forumowiczów o znalezienie w nim uhybień. Jestem pewna, ze skrupulatnie dostosują sie do Twojej prośby.

Życzę powodzenia!

[YubY]

Dziękuję za tak obszerną pomoc dla mnie Niestety jak już wspominałem nie jestem polonistą więc ciężko mi będzie się od nowa ogarnąć na wszystko jednak postaram się

[blanca]

Jeśli chodzi o Kochanowskiego, to jest to krótka fraszka - na pewno omawialiście:

"Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy,
Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,
Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.
Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława,
Wszytko to minie jako polna trawa;
Naśmiawszy się nam i naszym porządkom,
Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom"

[YubY]

Eeeeeeeeeeeee no właśnie nie omawialiśmy... Ale dziękuję za jej tekst